Gestart in 2020

Projectleider: Mattijs Botman, VUmc Amsterdam

 

Het ontstaan van dwangstanden van gewrichten door excessieve littekenvorming zijn een veelvoorkomend probleem bij brandwond patiënten. Het veroorzaakt fysieke en sociale beperkingen en het is vaak reden tot reconstructieve chirurgie. Dit is het geval bij patiënten uit zowel hoge als lage inkomenslanden.

Ondanks dat deze dwangstanden ernstige beperkingen veroorzaken, worden in de recente literatuur een aantal belangrijke kennis hiaten beschreven. Zo is er zeer weinig onderzoek beschikbaar hoe dwangstanden ontwikkelen en hoe vaak ze voorkomen bij patiënten met een brandwond. Daarnaast worden chirurgische correcties vaak toegepast om dwangstanden te behandelen, echter zijn er slechts een beperkt aantal (kwalitatieve) studies beschikbaar die op een gedegen wijze de chirurgische uitkomsten onderzoeken. Als resultaat hiervan, is er momenteel geen consensus over welke chirurgische techniek het best kan worden toegepast. Deze kennishiaten zijn van belang voor de wereldwijde gezondheidszorg, inclusief Nederland.

Om de grootte van het probleem van dwangstanden te definiëren en meer inzicht te krijgen in de effectiviteit van chirurgische correcties van ernstige dwangstanden, is er een grote noodzaak om bovengenoemde kennishiaten te dichten.

Doelstelling(en)

  1. Het meten hoe vaak dwangstanden voorkomen en hoe ze zich ontwikkelen bij patiënten met ernstige brandwonden.
  2. Het evalueren van de effectiviteit van chirurgische correcties van dwangstanden.

Onderzoeksvragen:

  1. Wat is de ontwikkeling van dwangstanden en hoe vaak komen dwangstanden voor bij patiënten met ernstige brandwonden, op de langere termijn?
  2. Wat is de effectiviteit van chirurgische correcties van dwangstanden, op de langere termijn?

Methoden

Het betreft een prospectieve, observationele cohort studie. De studie vindt plaats in een ruraal, verwijs en opleidingsziekenhuis in Tanzania, sub-Sahara Afrika. Geïncludeerd worden alle patiënten die worden opgenomen met ernstige brandwonden en alle patiënten die chirurgische correcties van dwangstanden ondergaan. Follow-up vindt plaats tijdens opname, perioperatief, ontslag, 1, 3, 6 en 12 maanden.

De studie gebruikt gevalideerde uitkomst maten. Dwangstanden worden gemeten als het aantal graden bewegingsuitslag, middels goniometrie. Daarnaast wordt de effectiviteit van de behandeling bepaald door het verschil te meten in de bewegingsuitslag en kwaliteit van leven (EQ-5D en WHO-DAS 2.0), voor en na de operatie.

Verwachte resultaten

De verwachten resultaten van deze studie zijn als volgt:

  • Het laat zien hoe vaak dwangstanden voorkomen en hoe ze zich ontwikkelen, bij patiënten met brandwonden, over een opvolg periode van 1 jaar.
  • Het laat de effectiviteit zien van chirurgische correcties van dwangstanden, over een opvolg periode van 1 jaar.

Data van de studie over het voorkomen van dwangstanden, worden gebruikt om de effectiviteit van de Nederlandse brandwond centra in het voorkomen en behandelen van dwangstanden, te evalueren en in kaart te brengen. Data van Nederlandse centra worden vergeleken met data van patiënten die behandeld zijn in sub-Sahara Afrika.

Als laatste wordt de verzamelde klinische data uit dit voorgestelde onderzoek gebruikt om ‘computer modelling’ van de ontwikkeling van brandwondlittekens, te verbeteren in kwaliteit en nauwkeurigheid. Computer modelling kan voorspellen wat de kans is op, en de ernst is van het ontstaan van mogelijke dwangstanden.

print